Το προφίλ των 24 ομάδων του Euro (Β’ όμιλος)

Από Γιώργος Ψάλλας | 6 Ιουνίου 2021

Το Euro 2020 είναι εδώ. Μετά την περσινή αναβολή λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, η σπουδαιότερη διοργάνωση σε επίπεδο εθνικών ομάδων θα πραγματοποιηθεί φέτος. Λονδίνο, Ρώμη, Μόναχο, Μπακού, Αγία Πετρούπολη, Βουδαπέστη, Σεβίλλη, Βουκουρέστι, Άμστερνταμ, Γλασκόβη και Κοπεγχάγη θα φιλοξενήσουν τις προσπάθειες των 24 ομάδων, στην προσπάθεια για κατάκτηση του τροπαίου. Φίλαθλοι θα υπάρχουν στις εξέδρες, όχι όμως στο 100%. Ήρθε η ώρα λοιπόν να σκιαγραφήσουμε το προφίλ των 24 ομάδων που θα συμμετάσχουν στη διοργάνωση. Σειρά έχει ο Β’ όμιλος, στον οποίο βρίσκουμε τη Δανία, την Φινλανδία, τη Ρωσία και το Βέλγιο.

Δανία

Προπονητής: Λιγότερο από έναν χρόνο κάθεται στον πάγκο της Δανίας ο Κάσπερ Γιούλμαντ. Το δείγμα είναι εξαιρετικά μικρό, καθώς μετράει μόλις 12 παιχνίδια ως προπονητής της εθνικής ομάδας της Δανίας, οι 8 νίκες όμως, είναι λόγος αισιοδοξίας. Ο προκάτοχός του, Άγκε Χαρέιντε, έζησε σπουδαίες στιγμές με τη Δανία, κάτι που σημαίνει ότι ο Γιούλμαντ έχει δύσκολο έργο, αφού η πίεση είναι αναπόφευκτη. Επρόκειτο να αναλάβει, μετά το Euro 2020, όμως η μοίρα τα έφερε έτσι που θα πρέπει να καθοδηγήσει τον Κρίστιαν Έρικσεν και την παρέα του κόντρα σε Ρωσία, Βέλγιο και Φινλανδία.

Αρχηγός: Σίμον Κίερ
Ομάδα: Σημαντική είναι η πρόοδος που έχει διαγράψει η Δανία από το 2016 και έπειτα. Παρούσα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, παρούσα και φέτος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020. Μετράει μία κατάκτηση, πίσω στο μακρινό 1992, όταν ο Πέτερ Σμάιχελ και οι συμπαίκτες του γύρισαν από τις παραλίες, για να οδηγήσουν τη χώρας τους στην κορυφή της Ευρώπης. Τερμάτισε δεύτερη σε όμιλο με Ελβετία, Ιρλανδία, Γεωργία, Γιβραλτάρ με απολογισμό 4 νίκες και 4 ισοπαλίες. Ομάδα που τρέχει, έχει έντονο το στοιχείο της δύναμης και της σωματικής επαφής στο παιχνίδι της, ενώ αξιοποιεί και τις στημένες φάσεις. Εκτός από τον Έρικσεν, υπάρχουν επίσης οι Κάσπερ Σμάιχελ, Βέστεργκααρντ, Κίερ, Κρίστενσεν, Ντόλμπεργκ, Πόουλσεν, Χόιμπιεργκ, Ντιλέινι, παίκτες με εμπειρία, παραστάσεις, οι οποίοι αγωνίζονται σε καλές ευρωπαϊκές ομάδες και έχουν τα φόντα, για να κάνουν τη διαφορά. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, οι Δανοί κατάφεραν να φτάσουν μέχρι τους 16, όπου και αποκλείστηκαν από την Κροατία, επομένως ο στόχος της επόμενης φάσης μοιάζει κάτι παραπάνω από εφικτός. Στα συν συγκαταλέγεται το γεγονός ότι θα δώσουν και τα τρία ματς των ομίλων στο Πάρκεν της Κοπεγχάγης, κάτι που σημαίνει ότι θέλουν να αξιοποιήσουν τον παράγοντα έδρα, για να παλέψουν απέναντι στη Ρωσία για τη δεύτερη θέση και γιατί όχι ακόμη και να «κλέψουν» την πρωτιά από τους Βέλγους. Αν υπάρχει μία ομάδα στον όμιλο που μπορεί να απειλήσει το Βέλγιο, τότε αυτή είναι η Δανία και όχι η Ρωσία και η Κοπεγχάγη ευνοεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Αστέρι: Στα 29 του ο Κρίστιαν Έρικσεν είναι εξοικειωμένος με τις έννοιες πίεση και υψηλές απαιτήσεις. Ως παίκτης της Ίντερ πλέον, πανηγύρισε το πρωτάθλημα Ιταλίας και τώρα είναι έτοιμος για τη νέα πρόκληση με το εθνόσημο στο στήθος. Άψογος χειριστής της μπάλας, με μία αξιοζήλευτη ψυχραιμία στο παιχνίδι του, χρησιμοποιεί καλά και τα δύο πόδια, ψάχνει το κάθετο παιχνίδι και από τα πόδια του περνούν όλες οι στημένες φάσεις. Ξέρει να καθοδηγεί τους συμπαίκτες του και αυτό ακριβώς θα επιχειρήσει να κάνει για άλλη μία φορά.

Φινλανδία

Προπονητής: Υπό τις οδηγίες του η Φινλανδία έκανε την πρώτη παρουσία της σε μεγάλη διοργάνωση. Ο Μάρκου Κάνερβα βρίσκεται από το 2016 στον πάγκο της ομάδας και χάρις σε αυτόν οι συμπατριώτες του ζουν ονειρικές στιγμές. Είναι δουλευταράς, ένας καθηγητής για τους παίκτες (έχει υπάρξει και δάσκαλος δημοτικού) που αφουγκράζεται τη σημασία της ψυχολογικής προετοιμασίας τους και της ψυχικής σύνδεσης εντός των αποδυτηρίων.

Αρχηγός: Τιμ Σπαρβ
Ομάδα: Θα περάσει στην ιστορία ως η πιο πετυχημένη ομάδα της χώρας. Έχουν περάσει και άλλοι καλοί παίκτες, αλλά το επίτευγμα των Πούκι, Σπαρβ, Αραγιούρι, Λουντ, Χραντέσκι και των άλλων παικτών που έβαλαν το λιθαράκι τους σε αυτήν την προσπάθεια δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως η πιο λαμπρή στιγμή στα βιβλία του φινλανδικού ποδοσφαίρου. Η πρόκριση στο Euro ήρθε μέσα από όμιλο με Ιταλία, Ελλάδα, Βοσνία, Αρμενία, Λιχτενστάιν και την κατάληψη της δεύτερης θέσης, πίσω μόνο από τους Ιταλούς. Οι Φινλανδοί στηρίζονται στην καλή αμυντική λειτουργία και στη συνοχή των γραμμών και συνηθίζουν να πηγαίνουν τα παιχνίδια σε χαμηλό ρυθμό, ώστε να αξιοποιούν τις λίγες καλές φάσεις που τους παρουσιάζονται και κυρίως το φονικό ένστικτο του Πούκι. Είναι σίγουρα η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου, όμως δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Χωρίς άγχος και πίεση, θα ακολουθήσουν το πλάνο που τους έφερε ως εδώ και θα αγωνιστούν για το καλύτερο δυνατό, όποιο και αν είναι αυτό. Η πρόκριση στους 16 μοιάζει ουτοπική, όμως κανείς δεν μπορεί να τους στερήσει το δικαίωμα στο όνειρο.

Αστέρι: Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής, πίσω από το Γιάρι Λιτμάνεν, τρία γκολ μακριά από την πρωτοπορία. Ο Τέμου Πούκι, όπως και όλοι οι συμπαίκτες του, θα γευτεί για πρώτη φορά τη χαρά συμμετοχής σε ένα μεγάλο τουρνουά. Αγωνίζεται στην Αγγλία και τη Νόριτς, η οποία φέτος κέρδισε την άνοδό της στην Πρέμιερ Λιγκ, με τον Φινλανδό στράικερ να σκοράρει 26 γκολ και να αναδεικνύεται τρίτος σκόρερ της Τσάμπιονσιπ. Με την φανέλα των «Σπουργιτιών» ο Πούκι έχει σκοράρει 67 γκολ σε 126 εμφανίσεις, δείγμα της σχέσης του με τα δίχτυα. Παίκτης που αρέσκεται στη μία επαφή, μπορεί να κρατήσει μπάλα και να ανοίξει χώρο για τους υπόλοιπους, αν περιοριστεί, οι Φινλανδοί αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα απειλής της αντίπαλης εστίας.

Βέλγιο

Προπονητής: Ανέλαβε την εθνική ομάδα του Βελγίου το 2016. Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ είναι ένας έμπειρος τεχνικός, έχοντας κάτσει στους πάγκους των Σουόνσι, Γουίγκαν, Έβερτον, πριν έρθει η πρόκληση του Βελγίου. Αριθμεί μόλις 4 ήττες με την ομάδα και έχει στη διάθεσή του μερικούς από τους καλύτερους παίκτες που υπάρχουν στον χώρο του ποδοσφαίρου. Ο Ισπανός έχει βρει σταθερές, είναι λάτρης της κατοχής και του επιθετικού ποδοσφαίρου και ελπίζει να οδηγήσει το Βέλγιο στην κατάκτηση ενός τροπαίου για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Αρχηγός: Εντέν Αζάρ
Ομάδα: Ταλαντούχοι, πληθωρικοί, με λύσεις σε όλες τις γραμμές, οι Βέλγοι είναι ένα από τα 2-3 μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης. Έκαναν επίδειξη δύναμης στον όμιλο των προκριματικών, συγκεντρώνοντας 30 βαθμούς σε 10 ματς, σκοράροντας 40 γκολ και δεχόμενοι μόλις 3 απέναντι σε Ρωσία, Σκωτία, Κύπρο, Καζακστάν και Σαν Μαρίνο. Ξεχειλίζουν από ποιότητα, σκοράρουν με κάθε τρόπο, είναι ο φόβος και ο τρόμος για κάθε αντίπαλη άμυνα. Αζάρ, Ντε Μπρόινε, Λουκακού, Αλντερβέιρελντ, Τίλεμανς, Μέρτενς είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που θα βρει κανείς στην αποστολή των Βέλγων. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» διαθέτουν όλα εκείνα τα στοιχεία που τους αναγάγουν σε μία υπερδύναμη, κάτι που πρέπει όμως να δείξουν και στο γήπεδο. Ερωτηματικό αποτελεί η κατάσταση του Κέβιν Ντε Μπρόινε και του Εντέν Αζάρ, με τον δεύτερο να έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από τραυματισμούς τα τελευταία δύο χρόνια και να παραμένει άγνωστο το πόσο έτοιμος θα είναι, για να ενισχύσει ουσιαστικά τις προσπάθειες των συμπαικτών του. Η πρώτη θέση στον όμιλο θεωρείται δεδομένη, τα ματς του οποίου είναι μία καλή ευκαιρία για το Βέλγιο να τεστάρει τις δυνάμεις του και να βρει την απαραίτητη χημεία και φόρμα πριν τα νοκ-άουτ. Οτιδήποτε λιγότερο από την κορυφή της Ευρώπης θα είναι αποτυχία, καθώς έχει έρθει πλέον η στιγμή να μετουσιώσουν σε κάποιον τίτλο την ποιότητα που διαθέτουν.

Αστέρι: Αν ο Εντέν Αζάρ δεν ήταν ωσεί παρών τα τελευταία δύο χρόνια, η τελική επιλογή θα ήταν δύσκολη. Τώρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο Κέβιν Ντε Μπρόινε είναι ο καλύτερος μέσος του κόσμου και μέσα στο τοπ-5 των καλύτερων ποδοσφαιριστών τα τελευταία χρόνια. Ο άσσος της Μάντσεστερ Σίτι πανηγύρισε ακόμη ένα πρωτάθλημα Αγγλίας, το τέλος της χρονιάς τον βρήκε όμως απογοητευμένο μετά την ήττα της ομάδας του στον τελικό Champions League από την Τσέλσι, στον οποίο έγινε αλλαγή, λόγω ενός τραυματισμού που αποκόμισε από ένα δυνατό μαρκάρισμα του Αντόνιο Ρούντιγκερ. Δύσκολα θα αγωνιστεί στην πρεμιέρα κόντρα στη Ρωσία, όμως το επιτελείο του Βελγίου πιστεύει ότι θα είναι έτοιμος για τα άλλα δύο παιχνίδια των ομίλων. Αν ο Ντε Μπρόινε επανέλθει γρήγορα και βρει την φόρμα του, οι Βέλγοι έχουν κάθε λόγο να αισιοδοξούν.

Ρωσία

Προπονητής: Ανέλαβε τα ηνία της ομάδας μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016. Μαζί του οι Ρώσοι έφτασαν μέχρι τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, όταν και αποκλείστηκαν στα πέναλτι από την Κροατία. Ο Στάνισλαβ Τσερτσέσοβ βοήθησε τη Ρωσία να βρει σταθερότητα και αρχές στο παιχνίδι της και την επανέφερε στο δρόμο των επιτυχιών.

Αρχηγός: Άρτεμ Τζιούμπα
Ομάδα: Στις διοργανώσεις του 2012 και του 2016 η παρουσία της Ρωσίας ήταν απογοητευτική, καθώς και στις δύο περιπτώσεις η «Αρκούδα» απέτυχε να περάσει τη φάση των ομίλων. Φέτος ελπίζει ότι θα ξορκίσει την κατάρα και θα κάνει το καθήκον της, επαναλαμβάνοντας ό,τι και το 2008, όταν έφτασε μέχρι τα ημιτελικά όπου και υποκλίθηκε στην ανωτερότητα της πανίσχυρης τότε Ισπανίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που απαρτίζουν την αποστολή αγωνίζεται στο εγχώριο πρωτάθλημα με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις (Κουντριάσοφ, Γκολόβιν, Αλεκσέι Μίραντσουκ, Τσερίσεφ). Σύνολο με όλη τη σημασία της λέξης, τερμάτισε δεύτερη στον όμιλο που συμμετείχε και το Βέλγιο, το οποίο θα συναντήσει και πάλι. Οι Ρώσοι θα παίξουν τα δύο πρώτα παιχνίδια στο Κρεστόφσκι της Αγίας Πετρούπολης, πριν ταξιδέψουν στην Κοπεγχάγη, για να αντιμετωπίσουν τη Δανία, επομένως οφείλουν να εκμεταλλευτούν το πρόγραμμα, για να μείνουν ζωντανοί μέχρι και την τελευταία αγωνιστική και να τα παίξουν όλα για όλα κόντρα στους Σκανδιναβούς. Μπορούν να περάσουν στην επόμενη φάση είτε ως δεύτεροι, είτε ακόμη και ως τρίτοι.

Αστέρι: Στα 25 του, ο Αλεκσάντρ Γκολόβιν θα βρεθεί σε ένα μεγάλο τουρνουά για δεύτερη φορά στην καριέρα του μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο που έλαβε χώρα στα γήπεδα της πατρίδας του, τρία χρόνια νωρίτερα. Αγωνίζεται στη Μονακό από το 2018, όταν και πήρε μεταγραφή από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας για το ποσό-ρεκόρ των 30 εκατομμυρίων ευρώ. Μέσος με οργανωτικές αρετές, χρησιμοποιεί εξίσου καλά και τα δύο πόδια, η τριετία του στη Γαλλία τον έχει βοηθήσει να βελτιώσει τις αδυναμίες του και να ωριμάσει ποδοσφαιρικά και το φετινό Euro είναι η ευκαιρία του να δείξει ότι αξίζει μία θέση σε κάποιο πρωτάθλημα καλύτερο από το γαλλικό.

Γράφει ο Γιώργος Ψάλλας

Categories

Το προφίλ των 24 ομάδων του Euro (Β’ όμιλος)

Από Γιώργος Ψάλλας | 6 Ιουνίου 2021

Το Euro 2020 είναι εδώ. Μετά την περσινή αναβολή λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, η σπουδαιότερη διοργάνωση σε επίπεδο εθνικών ομάδων θα πραγματοποιηθεί φέτος. Λονδίνο, Ρώμη, Μόναχο, Μπακού, Αγία Πετρούπολη, Βουδαπέστη, Σεβίλλη, Βουκουρέστι, Άμστερνταμ, Γλασκόβη και Κοπεγχάγη θα φιλοξενήσουν τις προσπάθειες των 24 ομάδων, στην προσπάθεια για κατάκτηση του τροπαίου. Φίλαθλοι θα υπάρχουν στις εξέδρες, όχι όμως στο 100%. Ήρθε η ώρα λοιπόν να σκιαγραφήσουμε το προφίλ των 24 ομάδων που θα συμμετάσχουν στη διοργάνωση. Σειρά έχει ο Β’ όμιλος, στον οποίο βρίσκουμε τη Δανία, την Φινλανδία, τη Ρωσία και το Βέλγιο.

Δανία

Προπονητής: Λιγότερο από έναν χρόνο κάθεται στον πάγκο της Δανίας ο Κάσπερ Γιούλμαντ. Το δείγμα είναι εξαιρετικά μικρό, καθώς μετράει μόλις 12 παιχνίδια ως προπονητής της εθνικής ομάδας της Δανίας, οι 8 νίκες όμως, είναι λόγος αισιοδοξίας. Ο προκάτοχός του, Άγκε Χαρέιντε, έζησε σπουδαίες στιγμές με τη Δανία, κάτι που σημαίνει ότι ο Γιούλμαντ έχει δύσκολο έργο, αφού η πίεση είναι αναπόφευκτη. Επρόκειτο να αναλάβει, μετά το Euro 2020, όμως η μοίρα τα έφερε έτσι που θα πρέπει να καθοδηγήσει τον Κρίστιαν Έρικσεν και την παρέα του κόντρα σε Ρωσία, Βέλγιο και Φινλανδία.

Αρχηγός: Σίμον Κίερ
Ομάδα: Σημαντική είναι η πρόοδος που έχει διαγράψει η Δανία από το 2016 και έπειτα. Παρούσα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, παρούσα και φέτος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020. Μετράει μία κατάκτηση, πίσω στο μακρινό 1992, όταν ο Πέτερ Σμάιχελ και οι συμπαίκτες του γύρισαν από τις παραλίες, για να οδηγήσουν τη χώρας τους στην κορυφή της Ευρώπης. Τερμάτισε δεύτερη σε όμιλο με Ελβετία, Ιρλανδία, Γεωργία, Γιβραλτάρ με απολογισμό 4 νίκες και 4 ισοπαλίες. Ομάδα που τρέχει, έχει έντονο το στοιχείο της δύναμης και της σωματικής επαφής στο παιχνίδι της, ενώ αξιοποιεί και τις στημένες φάσεις. Εκτός από τον Έρικσεν, υπάρχουν επίσης οι Κάσπερ Σμάιχελ, Βέστεργκααρντ, Κίερ, Κρίστενσεν, Ντόλμπεργκ, Πόουλσεν, Χόιμπιεργκ, Ντιλέινι, παίκτες με εμπειρία, παραστάσεις, οι οποίοι αγωνίζονται σε καλές ευρωπαϊκές ομάδες και έχουν τα φόντα, για να κάνουν τη διαφορά. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, οι Δανοί κατάφεραν να φτάσουν μέχρι τους 16, όπου και αποκλείστηκαν από την Κροατία, επομένως ο στόχος της επόμενης φάσης μοιάζει κάτι παραπάνω από εφικτός. Στα συν συγκαταλέγεται το γεγονός ότι θα δώσουν και τα τρία ματς των ομίλων στο Πάρκεν της Κοπεγχάγης, κάτι που σημαίνει ότι θέλουν να αξιοποιήσουν τον παράγοντα έδρα, για να παλέψουν απέναντι στη Ρωσία για τη δεύτερη θέση και γιατί όχι ακόμη και να «κλέψουν» την πρωτιά από τους Βέλγους. Αν υπάρχει μία ομάδα στον όμιλο που μπορεί να απειλήσει το Βέλγιο, τότε αυτή είναι η Δανία και όχι η Ρωσία και η Κοπεγχάγη ευνοεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Αστέρι: Στα 29 του ο Κρίστιαν Έρικσεν είναι εξοικειωμένος με τις έννοιες πίεση και υψηλές απαιτήσεις. Ως παίκτης της Ίντερ πλέον, πανηγύρισε το πρωτάθλημα Ιταλίας και τώρα είναι έτοιμος για τη νέα πρόκληση με το εθνόσημο στο στήθος. Άψογος χειριστής της μπάλας, με μία αξιοζήλευτη ψυχραιμία στο παιχνίδι του, χρησιμοποιεί καλά και τα δύο πόδια, ψάχνει το κάθετο παιχνίδι και από τα πόδια του περνούν όλες οι στημένες φάσεις. Ξέρει να καθοδηγεί τους συμπαίκτες του και αυτό ακριβώς θα επιχειρήσει να κάνει για άλλη μία φορά.

Φινλανδία

Προπονητής: Υπό τις οδηγίες του η Φινλανδία έκανε την πρώτη παρουσία της σε μεγάλη διοργάνωση. Ο Μάρκου Κάνερβα βρίσκεται από το 2016 στον πάγκο της ομάδας και χάρις σε αυτόν οι συμπατριώτες του ζουν ονειρικές στιγμές. Είναι δουλευταράς, ένας καθηγητής για τους παίκτες (έχει υπάρξει και δάσκαλος δημοτικού) που αφουγκράζεται τη σημασία της ψυχολογικής προετοιμασίας τους και της ψυχικής σύνδεσης εντός των αποδυτηρίων.

Αρχηγός: Τιμ Σπαρβ
Ομάδα: Θα περάσει στην ιστορία ως η πιο πετυχημένη ομάδα της χώρας. Έχουν περάσει και άλλοι καλοί παίκτες, αλλά το επίτευγμα των Πούκι, Σπαρβ, Αραγιούρι, Λουντ, Χραντέσκι και των άλλων παικτών που έβαλαν το λιθαράκι τους σε αυτήν την προσπάθεια δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως η πιο λαμπρή στιγμή στα βιβλία του φινλανδικού ποδοσφαίρου. Η πρόκριση στο Euro ήρθε μέσα από όμιλο με Ιταλία, Ελλάδα, Βοσνία, Αρμενία, Λιχτενστάιν και την κατάληψη της δεύτερης θέσης, πίσω μόνο από τους Ιταλούς. Οι Φινλανδοί στηρίζονται στην καλή αμυντική λειτουργία και στη συνοχή των γραμμών και συνηθίζουν να πηγαίνουν τα παιχνίδια σε χαμηλό ρυθμό, ώστε να αξιοποιούν τις λίγες καλές φάσεις που τους παρουσιάζονται και κυρίως το φονικό ένστικτο του Πούκι. Είναι σίγουρα η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου, όμως δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Χωρίς άγχος και πίεση, θα ακολουθήσουν το πλάνο που τους έφερε ως εδώ και θα αγωνιστούν για το καλύτερο δυνατό, όποιο και αν είναι αυτό. Η πρόκριση στους 16 μοιάζει ουτοπική, όμως κανείς δεν μπορεί να τους στερήσει το δικαίωμα στο όνειρο.

Αστέρι: Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής, πίσω από το Γιάρι Λιτμάνεν, τρία γκολ μακριά από την πρωτοπορία. Ο Τέμου Πούκι, όπως και όλοι οι συμπαίκτες του, θα γευτεί για πρώτη φορά τη χαρά συμμετοχής σε ένα μεγάλο τουρνουά. Αγωνίζεται στην Αγγλία και τη Νόριτς, η οποία φέτος κέρδισε την άνοδό της στην Πρέμιερ Λιγκ, με τον Φινλανδό στράικερ να σκοράρει 26 γκολ και να αναδεικνύεται τρίτος σκόρερ της Τσάμπιονσιπ. Με την φανέλα των «Σπουργιτιών» ο Πούκι έχει σκοράρει 67 γκολ σε 126 εμφανίσεις, δείγμα της σχέσης του με τα δίχτυα. Παίκτης που αρέσκεται στη μία επαφή, μπορεί να κρατήσει μπάλα και να ανοίξει χώρο για τους υπόλοιπους, αν περιοριστεί, οι Φινλανδοί αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα απειλής της αντίπαλης εστίας.

Βέλγιο

Προπονητής: Ανέλαβε την εθνική ομάδα του Βελγίου το 2016. Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ είναι ένας έμπειρος τεχνικός, έχοντας κάτσει στους πάγκους των Σουόνσι, Γουίγκαν, Έβερτον, πριν έρθει η πρόκληση του Βελγίου. Αριθμεί μόλις 4 ήττες με την ομάδα και έχει στη διάθεσή του μερικούς από τους καλύτερους παίκτες που υπάρχουν στον χώρο του ποδοσφαίρου. Ο Ισπανός έχει βρει σταθερές, είναι λάτρης της κατοχής και του επιθετικού ποδοσφαίρου και ελπίζει να οδηγήσει το Βέλγιο στην κατάκτηση ενός τροπαίου για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Αρχηγός: Εντέν Αζάρ
Ομάδα: Ταλαντούχοι, πληθωρικοί, με λύσεις σε όλες τις γραμμές, οι Βέλγοι είναι ένα από τα 2-3 μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης. Έκαναν επίδειξη δύναμης στον όμιλο των προκριματικών, συγκεντρώνοντας 30 βαθμούς σε 10 ματς, σκοράροντας 40 γκολ και δεχόμενοι μόλις 3 απέναντι σε Ρωσία, Σκωτία, Κύπρο, Καζακστάν και Σαν Μαρίνο. Ξεχειλίζουν από ποιότητα, σκοράρουν με κάθε τρόπο, είναι ο φόβος και ο τρόμος για κάθε αντίπαλη άμυνα. Αζάρ, Ντε Μπρόινε, Λουκακού, Αλντερβέιρελντ, Τίλεμανς, Μέρτενς είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που θα βρει κανείς στην αποστολή των Βέλγων. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» διαθέτουν όλα εκείνα τα στοιχεία που τους αναγάγουν σε μία υπερδύναμη, κάτι που πρέπει όμως να δείξουν και στο γήπεδο. Ερωτηματικό αποτελεί η κατάσταση του Κέβιν Ντε Μπρόινε και του Εντέν Αζάρ, με τον δεύτερο να έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από τραυματισμούς τα τελευταία δύο χρόνια και να παραμένει άγνωστο το πόσο έτοιμος θα είναι, για να ενισχύσει ουσιαστικά τις προσπάθειες των συμπαικτών του. Η πρώτη θέση στον όμιλο θεωρείται δεδομένη, τα ματς του οποίου είναι μία καλή ευκαιρία για το Βέλγιο να τεστάρει τις δυνάμεις του και να βρει την απαραίτητη χημεία και φόρμα πριν τα νοκ-άουτ. Οτιδήποτε λιγότερο από την κορυφή της Ευρώπης θα είναι αποτυχία, καθώς έχει έρθει πλέον η στιγμή να μετουσιώσουν σε κάποιον τίτλο την ποιότητα που διαθέτουν.

Αστέρι: Αν ο Εντέν Αζάρ δεν ήταν ωσεί παρών τα τελευταία δύο χρόνια, η τελική επιλογή θα ήταν δύσκολη. Τώρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο Κέβιν Ντε Μπρόινε είναι ο καλύτερος μέσος του κόσμου και μέσα στο τοπ-5 των καλύτερων ποδοσφαιριστών τα τελευταία χρόνια. Ο άσσος της Μάντσεστερ Σίτι πανηγύρισε ακόμη ένα πρωτάθλημα Αγγλίας, το τέλος της χρονιάς τον βρήκε όμως απογοητευμένο μετά την ήττα της ομάδας του στον τελικό Champions League από την Τσέλσι, στον οποίο έγινε αλλαγή, λόγω ενός τραυματισμού που αποκόμισε από ένα δυνατό μαρκάρισμα του Αντόνιο Ρούντιγκερ. Δύσκολα θα αγωνιστεί στην πρεμιέρα κόντρα στη Ρωσία, όμως το επιτελείο του Βελγίου πιστεύει ότι θα είναι έτοιμος για τα άλλα δύο παιχνίδια των ομίλων. Αν ο Ντε Μπρόινε επανέλθει γρήγορα και βρει την φόρμα του, οι Βέλγοι έχουν κάθε λόγο να αισιοδοξούν.

Ρωσία

Προπονητής: Ανέλαβε τα ηνία της ομάδας μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016. Μαζί του οι Ρώσοι έφτασαν μέχρι τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, όταν και αποκλείστηκαν στα πέναλτι από την Κροατία. Ο Στάνισλαβ Τσερτσέσοβ βοήθησε τη Ρωσία να βρει σταθερότητα και αρχές στο παιχνίδι της και την επανέφερε στο δρόμο των επιτυχιών.

Αρχηγός: Άρτεμ Τζιούμπα
Ομάδα: Στις διοργανώσεις του 2012 και του 2016 η παρουσία της Ρωσίας ήταν απογοητευτική, καθώς και στις δύο περιπτώσεις η «Αρκούδα» απέτυχε να περάσει τη φάση των ομίλων. Φέτος ελπίζει ότι θα ξορκίσει την κατάρα και θα κάνει το καθήκον της, επαναλαμβάνοντας ό,τι και το 2008, όταν έφτασε μέχρι τα ημιτελικά όπου και υποκλίθηκε στην ανωτερότητα της πανίσχυρης τότε Ισπανίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που απαρτίζουν την αποστολή αγωνίζεται στο εγχώριο πρωτάθλημα με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις (Κουντριάσοφ, Γκολόβιν, Αλεκσέι Μίραντσουκ, Τσερίσεφ). Σύνολο με όλη τη σημασία της λέξης, τερμάτισε δεύτερη στον όμιλο που συμμετείχε και το Βέλγιο, το οποίο θα συναντήσει και πάλι. Οι Ρώσοι θα παίξουν τα δύο πρώτα παιχνίδια στο Κρεστόφσκι της Αγίας Πετρούπολης, πριν ταξιδέψουν στην Κοπεγχάγη, για να αντιμετωπίσουν τη Δανία, επομένως οφείλουν να εκμεταλλευτούν το πρόγραμμα, για να μείνουν ζωντανοί μέχρι και την τελευταία αγωνιστική και να τα παίξουν όλα για όλα κόντρα στους Σκανδιναβούς. Μπορούν να περάσουν στην επόμενη φάση είτε ως δεύτεροι, είτε ακόμη και ως τρίτοι.

Αστέρι: Στα 25 του, ο Αλεκσάντρ Γκολόβιν θα βρεθεί σε ένα μεγάλο τουρνουά για δεύτερη φορά στην καριέρα του μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο που έλαβε χώρα στα γήπεδα της πατρίδας του, τρία χρόνια νωρίτερα. Αγωνίζεται στη Μονακό από το 2018, όταν και πήρε μεταγραφή από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας για το ποσό-ρεκόρ των 30 εκατομμυρίων ευρώ. Μέσος με οργανωτικές αρετές, χρησιμοποιεί εξίσου καλά και τα δύο πόδια, η τριετία του στη Γαλλία τον έχει βοηθήσει να βελτιώσει τις αδυναμίες του και να ωριμάσει ποδοσφαιρικά και το φετινό Euro είναι η ευκαιρία του να δείξει ότι αξίζει μία θέση σε κάποιο πρωτάθλημα καλύτερο από το γαλλικό.

Γράφει ο Γιώργος Ψάλλας

Το προφίλ των 24 ομάδων του Euro (Β’ όμιλος)

Από Γιώργος Ψάλλας | 6 Ιουνίου 2021

Το Euro 2020 είναι εδώ. Μετά την περσινή αναβολή λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, η σπουδαιότερη διοργάνωση σε επίπεδο εθνικών ομάδων θα πραγματοποιηθεί φέτος. Λονδίνο, Ρώμη, Μόναχο, Μπακού, Αγία Πετρούπολη, Βουδαπέστη, Σεβίλλη, Βουκουρέστι, Άμστερνταμ, Γλασκόβη και Κοπεγχάγη θα φιλοξενήσουν τις προσπάθειες των 24 ομάδων, στην προσπάθεια για κατάκτηση του τροπαίου. Φίλαθλοι θα υπάρχουν στις εξέδρες, όχι όμως στο 100%. Ήρθε η ώρα λοιπόν να σκιαγραφήσουμε το προφίλ των 24 ομάδων που θα συμμετάσχουν στη διοργάνωση. Σειρά έχει ο Β’ όμιλος, στον οποίο βρίσκουμε τη Δανία, την Φινλανδία, τη Ρωσία και το Βέλγιο.

Δανία

Προπονητής: Λιγότερο από έναν χρόνο κάθεται στον πάγκο της Δανίας ο Κάσπερ Γιούλμαντ. Το δείγμα είναι εξαιρετικά μικρό, καθώς μετράει μόλις 12 παιχνίδια ως προπονητής της εθνικής ομάδας της Δανίας, οι 8 νίκες όμως, είναι λόγος αισιοδοξίας. Ο προκάτοχός του, Άγκε Χαρέιντε, έζησε σπουδαίες στιγμές με τη Δανία, κάτι που σημαίνει ότι ο Γιούλμαντ έχει δύσκολο έργο, αφού η πίεση είναι αναπόφευκτη. Επρόκειτο να αναλάβει, μετά το Euro 2020, όμως η μοίρα τα έφερε έτσι που θα πρέπει να καθοδηγήσει τον Κρίστιαν Έρικσεν και την παρέα του κόντρα σε Ρωσία, Βέλγιο και Φινλανδία.

Αρχηγός: Σίμον Κίερ
Ομάδα: Σημαντική είναι η πρόοδος που έχει διαγράψει η Δανία από το 2016 και έπειτα. Παρούσα στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, παρούσα και φέτος στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2020. Μετράει μία κατάκτηση, πίσω στο μακρινό 1992, όταν ο Πέτερ Σμάιχελ και οι συμπαίκτες του γύρισαν από τις παραλίες, για να οδηγήσουν τη χώρας τους στην κορυφή της Ευρώπης. Τερμάτισε δεύτερη σε όμιλο με Ελβετία, Ιρλανδία, Γεωργία, Γιβραλτάρ με απολογισμό 4 νίκες και 4 ισοπαλίες. Ομάδα που τρέχει, έχει έντονο το στοιχείο της δύναμης και της σωματικής επαφής στο παιχνίδι της, ενώ αξιοποιεί και τις στημένες φάσεις. Εκτός από τον Έρικσεν, υπάρχουν επίσης οι Κάσπερ Σμάιχελ, Βέστεργκααρντ, Κίερ, Κρίστενσεν, Ντόλμπεργκ, Πόουλσεν, Χόιμπιεργκ, Ντιλέινι, παίκτες με εμπειρία, παραστάσεις, οι οποίοι αγωνίζονται σε καλές ευρωπαϊκές ομάδες και έχουν τα φόντα, για να κάνουν τη διαφορά. Στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, οι Δανοί κατάφεραν να φτάσουν μέχρι τους 16, όπου και αποκλείστηκαν από την Κροατία, επομένως ο στόχος της επόμενης φάσης μοιάζει κάτι παραπάνω από εφικτός. Στα συν συγκαταλέγεται το γεγονός ότι θα δώσουν και τα τρία ματς των ομίλων στο Πάρκεν της Κοπεγχάγης, κάτι που σημαίνει ότι θέλουν να αξιοποιήσουν τον παράγοντα έδρα, για να παλέψουν απέναντι στη Ρωσία για τη δεύτερη θέση και γιατί όχι ακόμη και να «κλέψουν» την πρωτιά από τους Βέλγους. Αν υπάρχει μία ομάδα στον όμιλο που μπορεί να απειλήσει το Βέλγιο, τότε αυτή είναι η Δανία και όχι η Ρωσία και η Κοπεγχάγη ευνοεί προς αυτή την κατεύθυνση.

Αστέρι: Στα 29 του ο Κρίστιαν Έρικσεν είναι εξοικειωμένος με τις έννοιες πίεση και υψηλές απαιτήσεις. Ως παίκτης της Ίντερ πλέον, πανηγύρισε το πρωτάθλημα Ιταλίας και τώρα είναι έτοιμος για τη νέα πρόκληση με το εθνόσημο στο στήθος. Άψογος χειριστής της μπάλας, με μία αξιοζήλευτη ψυχραιμία στο παιχνίδι του, χρησιμοποιεί καλά και τα δύο πόδια, ψάχνει το κάθετο παιχνίδι και από τα πόδια του περνούν όλες οι στημένες φάσεις. Ξέρει να καθοδηγεί τους συμπαίκτες του και αυτό ακριβώς θα επιχειρήσει να κάνει για άλλη μία φορά.

Φινλανδία

Προπονητής: Υπό τις οδηγίες του η Φινλανδία έκανε την πρώτη παρουσία της σε μεγάλη διοργάνωση. Ο Μάρκου Κάνερβα βρίσκεται από το 2016 στον πάγκο της ομάδας και χάρις σε αυτόν οι συμπατριώτες του ζουν ονειρικές στιγμές. Είναι δουλευταράς, ένας καθηγητής για τους παίκτες (έχει υπάρξει και δάσκαλος δημοτικού) που αφουγκράζεται τη σημασία της ψυχολογικής προετοιμασίας τους και της ψυχικής σύνδεσης εντός των αποδυτηρίων.

Αρχηγός: Τιμ Σπαρβ
Ομάδα: Θα περάσει στην ιστορία ως η πιο πετυχημένη ομάδα της χώρας. Έχουν περάσει και άλλοι καλοί παίκτες, αλλά το επίτευγμα των Πούκι, Σπαρβ, Αραγιούρι, Λουντ, Χραντέσκι και των άλλων παικτών που έβαλαν το λιθαράκι τους σε αυτήν την προσπάθεια δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί ως η πιο λαμπρή στιγμή στα βιβλία του φινλανδικού ποδοσφαίρου. Η πρόκριση στο Euro ήρθε μέσα από όμιλο με Ιταλία, Ελλάδα, Βοσνία, Αρμενία, Λιχτενστάιν και την κατάληψη της δεύτερης θέσης, πίσω μόνο από τους Ιταλούς. Οι Φινλανδοί στηρίζονται στην καλή αμυντική λειτουργία και στη συνοχή των γραμμών και συνηθίζουν να πηγαίνουν τα παιχνίδια σε χαμηλό ρυθμό, ώστε να αξιοποιούν τις λίγες καλές φάσεις που τους παρουσιάζονται και κυρίως το φονικό ένστικτο του Πούκι. Είναι σίγουρα η πιο αδύναμη ομάδα του ομίλου, όμως δεν έχουν τίποτα να χάσουν. Χωρίς άγχος και πίεση, θα ακολουθήσουν το πλάνο που τους έφερε ως εδώ και θα αγωνιστούν για το καλύτερο δυνατό, όποιο και αν είναι αυτό. Η πρόκριση στους 16 μοιάζει ουτοπική, όμως κανείς δεν μπορεί να τους στερήσει το δικαίωμα στο όνειρο.

Αστέρι: Είναι ο δεύτερος σκόρερ στην ιστορία της εθνικής, πίσω από το Γιάρι Λιτμάνεν, τρία γκολ μακριά από την πρωτοπορία. Ο Τέμου Πούκι, όπως και όλοι οι συμπαίκτες του, θα γευτεί για πρώτη φορά τη χαρά συμμετοχής σε ένα μεγάλο τουρνουά. Αγωνίζεται στην Αγγλία και τη Νόριτς, η οποία φέτος κέρδισε την άνοδό της στην Πρέμιερ Λιγκ, με τον Φινλανδό στράικερ να σκοράρει 26 γκολ και να αναδεικνύεται τρίτος σκόρερ της Τσάμπιονσιπ. Με την φανέλα των «Σπουργιτιών» ο Πούκι έχει σκοράρει 67 γκολ σε 126 εμφανίσεις, δείγμα της σχέσης του με τα δίχτυα. Παίκτης που αρέσκεται στη μία επαφή, μπορεί να κρατήσει μπάλα και να ανοίξει χώρο για τους υπόλοιπους, αν περιοριστεί, οι Φινλανδοί αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα απειλής της αντίπαλης εστίας.

Βέλγιο

Προπονητής: Ανέλαβε την εθνική ομάδα του Βελγίου το 2016. Ο Ρομπέρτο Μαρτίνεθ είναι ένας έμπειρος τεχνικός, έχοντας κάτσει στους πάγκους των Σουόνσι, Γουίγκαν, Έβερτον, πριν έρθει η πρόκληση του Βελγίου. Αριθμεί μόλις 4 ήττες με την ομάδα και έχει στη διάθεσή του μερικούς από τους καλύτερους παίκτες που υπάρχουν στον χώρο του ποδοσφαίρου. Ο Ισπανός έχει βρει σταθερές, είναι λάτρης της κατοχής και του επιθετικού ποδοσφαίρου και ελπίζει να οδηγήσει το Βέλγιο στην κατάκτηση ενός τροπαίου για πρώτη φορά στην ιστορία του.

Αρχηγός: Εντέν Αζάρ
Ομάδα: Ταλαντούχοι, πληθωρικοί, με λύσεις σε όλες τις γραμμές, οι Βέλγοι είναι ένα από τα 2-3 μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση της κορυφής της Ευρώπης. Έκαναν επίδειξη δύναμης στον όμιλο των προκριματικών, συγκεντρώνοντας 30 βαθμούς σε 10 ματς, σκοράροντας 40 γκολ και δεχόμενοι μόλις 3 απέναντι σε Ρωσία, Σκωτία, Κύπρο, Καζακστάν και Σαν Μαρίνο. Ξεχειλίζουν από ποιότητα, σκοράρουν με κάθε τρόπο, είναι ο φόβος και ο τρόμος για κάθε αντίπαλη άμυνα. Αζάρ, Ντε Μπρόινε, Λουκακού, Αλντερβέιρελντ, Τίλεμανς, Μέρτενς είναι μόνο μερικά από τα ονόματα που θα βρει κανείς στην αποστολή των Βέλγων. Οι «Κόκκινοι Διάβολοι» διαθέτουν όλα εκείνα τα στοιχεία που τους αναγάγουν σε μία υπερδύναμη, κάτι που πρέπει όμως να δείξουν και στο γήπεδο. Ερωτηματικό αποτελεί η κατάσταση του Κέβιν Ντε Μπρόινε και του Εντέν Αζάρ, με τον δεύτερο να έχει ταλαιπωρηθεί πολύ από τραυματισμούς τα τελευταία δύο χρόνια και να παραμένει άγνωστο το πόσο έτοιμος θα είναι, για να ενισχύσει ουσιαστικά τις προσπάθειες των συμπαικτών του. Η πρώτη θέση στον όμιλο θεωρείται δεδομένη, τα ματς του οποίου είναι μία καλή ευκαιρία για το Βέλγιο να τεστάρει τις δυνάμεις του και να βρει την απαραίτητη χημεία και φόρμα πριν τα νοκ-άουτ. Οτιδήποτε λιγότερο από την κορυφή της Ευρώπης θα είναι αποτυχία, καθώς έχει έρθει πλέον η στιγμή να μετουσιώσουν σε κάποιον τίτλο την ποιότητα που διαθέτουν.

Αστέρι: Αν ο Εντέν Αζάρ δεν ήταν ωσεί παρών τα τελευταία δύο χρόνια, η τελική επιλογή θα ήταν δύσκολη. Τώρα δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Ο Κέβιν Ντε Μπρόινε είναι ο καλύτερος μέσος του κόσμου και μέσα στο τοπ-5 των καλύτερων ποδοσφαιριστών τα τελευταία χρόνια. Ο άσσος της Μάντσεστερ Σίτι πανηγύρισε ακόμη ένα πρωτάθλημα Αγγλίας, το τέλος της χρονιάς τον βρήκε όμως απογοητευμένο μετά την ήττα της ομάδας του στον τελικό Champions League από την Τσέλσι, στον οποίο έγινε αλλαγή, λόγω ενός τραυματισμού που αποκόμισε από ένα δυνατό μαρκάρισμα του Αντόνιο Ρούντιγκερ. Δύσκολα θα αγωνιστεί στην πρεμιέρα κόντρα στη Ρωσία, όμως το επιτελείο του Βελγίου πιστεύει ότι θα είναι έτοιμος για τα άλλα δύο παιχνίδια των ομίλων. Αν ο Ντε Μπρόινε επανέλθει γρήγορα και βρει την φόρμα του, οι Βέλγοι έχουν κάθε λόγο να αισιοδοξούν.

Ρωσία

Προπονητής: Ανέλαβε τα ηνία της ομάδας μετά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 2016. Μαζί του οι Ρώσοι έφτασαν μέχρι τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2018, όταν και αποκλείστηκαν στα πέναλτι από την Κροατία. Ο Στάνισλαβ Τσερτσέσοβ βοήθησε τη Ρωσία να βρει σταθερότητα και αρχές στο παιχνίδι της και την επανέφερε στο δρόμο των επιτυχιών.

Αρχηγός: Άρτεμ Τζιούμπα
Ομάδα: Στις διοργανώσεις του 2012 και του 2016 η παρουσία της Ρωσίας ήταν απογοητευτική, καθώς και στις δύο περιπτώσεις η «Αρκούδα» απέτυχε να περάσει τη φάση των ομίλων. Φέτος ελπίζει ότι θα ξορκίσει την κατάρα και θα κάνει το καθήκον της, επαναλαμβάνοντας ό,τι και το 2008, όταν έφτασε μέχρι τα ημιτελικά όπου και υποκλίθηκε στην ανωτερότητα της πανίσχυρης τότε Ισπανίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των παικτών που απαρτίζουν την αποστολή αγωνίζεται στο εγχώριο πρωτάθλημα με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις (Κουντριάσοφ, Γκολόβιν, Αλεκσέι Μίραντσουκ, Τσερίσεφ). Σύνολο με όλη τη σημασία της λέξης, τερμάτισε δεύτερη στον όμιλο που συμμετείχε και το Βέλγιο, το οποίο θα συναντήσει και πάλι. Οι Ρώσοι θα παίξουν τα δύο πρώτα παιχνίδια στο Κρεστόφσκι της Αγίας Πετρούπολης, πριν ταξιδέψουν στην Κοπεγχάγη, για να αντιμετωπίσουν τη Δανία, επομένως οφείλουν να εκμεταλλευτούν το πρόγραμμα, για να μείνουν ζωντανοί μέχρι και την τελευταία αγωνιστική και να τα παίξουν όλα για όλα κόντρα στους Σκανδιναβούς. Μπορούν να περάσουν στην επόμενη φάση είτε ως δεύτεροι, είτε ακόμη και ως τρίτοι.

Αστέρι: Στα 25 του, ο Αλεκσάντρ Γκολόβιν θα βρεθεί σε ένα μεγάλο τουρνουά για δεύτερη φορά στην καριέρα του μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο που έλαβε χώρα στα γήπεδα της πατρίδας του, τρία χρόνια νωρίτερα. Αγωνίζεται στη Μονακό από το 2018, όταν και πήρε μεταγραφή από την ΤΣΣΚΑ Μόσχας για το ποσό-ρεκόρ των 30 εκατομμυρίων ευρώ. Μέσος με οργανωτικές αρετές, χρησιμοποιεί εξίσου καλά και τα δύο πόδια, η τριετία του στη Γαλλία τον έχει βοηθήσει να βελτιώσει τις αδυναμίες του και να ωριμάσει ποδοσφαιρικά και το φετινό Euro είναι η ευκαιρία του να δείξει ότι αξίζει μία θέση σε κάποιο πρωτάθλημα καλύτερο από το γαλλικό.

Γράφει ο Γιώργος Ψάλλας

Leave a Reply